Tradycja Drogi Herbaty rodu Urasenke

Witam,
w dniu 30 września byliśmy (ja + moja rodzina i Agnieszka) w Ambasadzie Japonii na wykładzie dotyczącym drogi herbaty. Okazało się, że był to bardzo ciekawy wykład, który oprócz warstwy teoretycznej zawierał również część praktyczną i to podzielona na dwie części!!! Ale po kolei:
Część teoretyczna zawierała wprowadzenie w postaci informacji o sposobie zbioru herbaty, naczyniach wykorzystywanych do przyrządzenia herbaty, pomieszczeniu gdzie odbywała się Chado (droga herbaty), troszkę o filozofii oraz dwóch rodzajach przyrządzanych herbat. Całość była wzbogacona zdjęciami, informacjami o japońskich wyrażeniach. Dowiedzielismy się, że herbata była wprowadzona do Japonii w XIIw. przez mnichów Zen i wykorzystywana była w świątyniach jako łagodny środek pobudzający w celu rozjasnienia umysłu podczas medytacji - niektórzy w podobny sposób traktują w obecnych czasach kawę ("...bez porannego kubka kawy nie jestem w stanie funkcjonować...").
Prawdziwa przyjemność to było obejrzenie (skróconej) ceremonii Chado w wykonaniu gospodarza i trzech gości. W czasie całej ceremoni na sali była cisza i dawało sie wyczuć dużą koncentrację - zarówno wśród widzów jak i osób przedstawiających ceremoniał. Wszystko odbyło sie perfekcyjnie i tylko co jakisz czas słychac było wymianę pomiędzy gospodarzem i pierwszym gościem (tak, tak - gospodarz rozmawia tylko z pierwszym gościem, jest on najwazniejszy).
Drugą częścią praktyczna była degustacja prawdziwej japońskiej herbaty, poprzedzona zjedzeniem pysznego, słodkiego ciasteczka (mniam, mniam).
Po zakończeniu części oficjalnej miały miejsca rozmowy w "podgrupach" oraz jedna naprawdę niespodziewana rzecz: okazało się, że na spotkaniu jest p. Andrzej Witarzewski, który przedstawił Klub Japoński http://www.klubjapoński.pl/ w którym dzieje się wiele ciekawych inicjatyw, nie tylko związanych bezpośrednio z Japonią ale również z innymi Krajami Dalekiego Wschodu. Pan Andrzej to człowiek pasji i mimo, że nie znamy się od dawna to mam wrażenie, że jest naprawdę bardzo pozytywną osobą.
Było to naprawdę wartościowe spotkanie.
zdjęcia są dostępne na www.facebook.com/AikidoTarchomin
ichigo ichie!!!
s.Marcin

Etykieta w Dojo

Etykieta w Dojo - zasady zachowywania się na macie w trakcie treningu aikido

I. Wchodząc na salę oraz wychodząc z sali – DOJO – należy ukłonić się w pozycji stojącej, twarzą w kierunku gaku.

II. Wchodząc na matę oraz schodząc z maty należy się ukłonić w kierunku ściany na której wisi gaku. Ukłon należy wykonać w pozycji siedzącej (seiza).

III. Na matę wchodzi się boso.

IV. Nie należy się spóźniać na trening aikido. W przypadku spóźnienia należy usiąść w seiza z boku maty i czekać na pozwolenie instruktora, aby móc dołączyć do ćwiczących.

V. Jeśli konieczne jest opuszczenie maty, należy zgłosić ten fakt osobie prowadzącej trening.

VI. Nie należy siadać plecami do ściany, na której wisi gaku, oraz w pozycji mogącej być uznaną za lekceważącą. Siadać należy w seiza lub ewentualnie po turecku.

VII. W czasie treningu aikido na macie nie powinno się nosić zegarków, bransoletek, obrączek, łańcuszków i innych ozdób.

VIII. Na matę nie wnosi się (a tym bardziej nie konsumuje) żywności oraz napojów.

IX. Jeśli w czasie treningu na macie musi się odbyć rozmowa, to powinna ona dotyczyć aikido i nie powinna przeszkadzać innym uczestnikom treningu. Trening powinien odbywać się w ciszy, przy pełnej koncentracji wszystkich ćwiczących.

X. Polecenia instruktora prowadzącego trening aikido powinny być wykonywane bezzwłocznie.

XI. W DOJO na macie nie ma miejsca dla arogancji i egoizmu.

XII. Ubiór należy utrzymywać w czystości. Dotyczy to również higieny osobistej.

XIII. Nie należy przebierać się na macie.

XIV. Należy wyłączyć telefon komórkowy lub wyciszyć jego dzwonek.

XV. Przed rozpoczęciem jak i po zakończeniu ćwiczenia kłaniamy się partnerowi w pozycji stojącej lub siedzącej seiza.

XVI. W przypadku kiedy podczas wykonywania ćwiczeń wystąpi kontuzja należy bezzwłocznie poinformować o tym fakcie osobę prowadzącą.

Wiązanie pasa

Zamieszczam krótką instrukcje wiązania pasa - myślę, że przyda się wszystkim zainteresowanym :)

Duch Aikido

Przemierzając niezliczoną przestrzeń Internetu oraz własnych zasobów, trafiłem na ciekawe opracowanie dotyczące Aikido. Jest to praca pt. "Duch Aikido", którą napisał Kisshomaru Ueshiba. Ciekawe ujęcie tematu - fragmentami dosyć trudne.

 "Budo nie jest sposobem powalenia przeciwnika siłą, ani za pomocą śmiercionośnej broni. Nie ma również na celu doprowadzenia świata do zniszczenia siłą zbrojną czy innymi bezprawnymi środkami. Prawdziwe budo wymaga uporządkowania wewnętrznej energii Wszechświata, wymaga troski o utrzymanie pokoju na świecie, nadawania a również zachowania właściwej formy wszystkich rzeczy w Naturze". 


link Duch Aikido

s.M

„Tatami kontra krzesła. O Japończykach i Japonii” Rafał Tomański

Bogata kultura japońska wydaje się być zupełnie niezrozumiałą dla przeciętnego Europejczyka. Język trudny, kanji skomplikowane, tradycje niepotrzebne. Tym stereotypom zaprzecza Rafał Tomański, zapalony japonista i podróżnik, który w swojej książce opisuje aspekty życia w Japonii. Czemu na japońskich stacjach metra światło jest niebieskie? Dlaczego Japończycy mają skośne oczy? Kto zapracowuje się na śmierć? Jak małe są japońskie mieszkania? Kim są „cosplayer”? Ile powiek ma oko Japończyka? Jaki kolor włosów uchodzi za najbardziej pożądany? Czy drzemka w ciągu dnia to faux pas, czy całkowita konieczność? Odpowiedzi znajdują się w książce, obszerne, ciekawe i zrozumiałe dla każdego. Autor zagłębia się w mentalność Japończyków, objaśnia wiele dziwnych zjawisk, przedmiotów i zachowań. To kraj, podzielony na dwie części: przeszłą, pełną samurajów, gejsz i daimyo, oraz teraźniejszą, złożoną z zapracowanych urzędników na rowerach, dorosłych kobiet udających małe dziewczynki i nowinek technologicznych. Wbrew przekonaniom, Japonia wcale nie jest „dziwna”. Według Rafała Tomańskiego: „W Japonii (…) bywa całkowicie inaczej, niż gdzie indziej”.

Książka jest napisana w sposób tak płynny i przyjemny, że nawet osoby nieszczególnie zafascynowane Japonią pochłoną ją w krótkim czasie, uśmiechając się pod nosem. To niezwykła opowieść, dająca namiastkę podróży po tym oryginalnym, barwnym kraju.

Recenzja wyszła spod ręki Ady, za co Wielkie Dzięki!!!
s.M

15 sierpnia 2011

Witam,
druga reaktywacja bloga o Aikido w moim wykonaniu :) tym razem powinna być skuteczna.
pzdr
s.M

1 marca 2011

witam po bardzo długiej nieobecności :)
- po pierwsze zaczynamy dzisiaj drugi semestr Aikido w roku szkolnym 2010/2011,
- po drugie skończył sie zimowy obóz Aikido,

Przemyslenia po obozie: jeszcze dużo pracy w temacie Aikido pozostało do zrobienia dla mnie :) sensei Leman jak zawsze dał sporo pracy do wykonania we wlasnym zakresie.

Dodatkowo, poszukiwani są chętni do grupy młodziez i dorośli - skutkowac to będzie akcją reklamową w "Echu Białołęckim" i stworzeniem fanpage na www.facebook.com
Ciekaw jestem jaki będzie oddźwięk.
Mam nadzieję, że blog będę bardziej systeatycznie odwiedzał.
Do zobaczenia na macie.
s.M